Wat een week! En wat een bijzondere tijd! Als je ooit de kans krijgt in een ontwikkelingsland je steentje bij te dragen: zou ik zeggen: doen!

Je doet ontwikkelingswerk en je bent zelf op ontwikkelingsreis!
Wat is er deze week allemaal gebeurd?

• Anette (mijn collega) , Nur ( de plaatselijke fysio) en ik, zijn op huisbezoek geweest bij één van de kinderen. Aandoenlijk hoe wij volgepropt werden, met alles wat zij maar in huis hadden.

Het trieste verhaal kwam naar boven… Dit gehandicapte mannetje woont bij zijn opa Hij werd niet geaccepteerd door zijn moeder, omdat hij gehandicapt was……. De 10 littekens op zijn achterhoofd zijn zichtbaar…..
Zijn eigen zusje (10 jr) is er voor de gelegenheid ook bij. Zij woont bij andere “ouders”, en zij verteld zelf hoe zij haar littekens heeft opgelopen…. Mijn buik draait om….

• Ook zijn wij naar het weeshuis geweest, waar 109 kids wonen. Heel bijzonder. De oudste is 24 jr en de jongste is 6 maanden! De ouderen zorgen voor de jonkies. Er is een meisjes-en een jongens zaal. Sinds kort heeft ieder kind een eigen matras…

Daarvoor was het zo, dat er 3 kinderen op 1 matras sliepen…
Bij navragen, verteld het oudste meisje dat zij al 16 jaar in het weeshuis woont. Haar ouders wilden haar niet meer… zij wonen een paar uur rijden verderop… Als zij zelf kinderen gaat krijgen, gaat zij het anders doen…..

• Als 3e bezoek, zijn wij langs een meisje geweest die ooit via Somoi een prothese heeft gekregen. Ik kan niet anders concluderen, dat ik echt binnen in een krot sta. Alle stukje dak zijn aan elkaar gelijmd. En het “huisje” is alleen te bereiken via een zelfgemaakte trap, waarvan ik denk, hoe komt dit meisje elke keer omhoog en omlaag met die prothese???
Het mooie van dit verhaal is, dat zij happy is! Een vak heeft geleerd.
Een (geen elektrische) naaimachine staat in het huisje, en zij maakt uniforms voor schoolkinderen. Dus een inkomen! Hoe knap is dat …. met 1 been toch nog een naaimachine kunnen aansturen… petje af!

Het regent minder en de stad staat af en toe te koken! Veel smog levert dit op..
Het is afmattend weer. De mensen op straat liggen in betjaks te slapen of hangen ergens op de grond. Alleen de kinderen blijven actief spelen.

En … er is een doorbraak… Na een afspraak met een Health Specialist van Unicef. Hij wil ons introduceren in zijn netwerk. Precies wat wij nodig hebben. Hij heeft uitleg gegeven over de lijnen hoe zij hier lopen, waar de vrouwen pre en post nataal worden bereikt. Via hem kunnen wij ingang krijgen. In maart is er weer een vergadering met staff leden. Het geeft ff echt zo´n “yes” gevoel

Ik heb een heel goed beeld gekregen van de gehandicapte kinderen en hun leven hier, en wat de mogelijkheden zijn van Somoi voor de gehandicapte kinderen. Het scheelt enorm dat ik daadwerkelijk de kindjes hebben kunnen behandelen, de moeders heb geïnterviewd, wanneer en hoe hun kind gehandicapt is geraakt. Hoe hun zwangerschap was enz.

Armoede is uiteraard een belangrijke factor, waardoor het proces in stand wordt gehouden. Dwz slechte hygiëne vóór en na de bevalling en slechte medische omstandigheden, zeker voor de eerste kwetsbare levensjaren van kinderen. Daardoor in die eerste levensjaren, raken veel kids gehandicapt door infecties met hoge koorts, waar niet of niet adequaat mee omgegaan wordt.

Helaas is corruptie een groot aandeel, waardoor de armoede in stand wordt gehouden…

Toch is voor mij, elke hulp, die ik heb gegeven een dankbaar proces! En Anette dank je wel, dat ik dit heb mogen meemaken, hou vol en ga hier mee door! Ik zal je op de achtergrond blijven steunen!

En wat betreft de kids zelf; tja het zijn stuk voor stuk, zulke mooie portretten, waar je hart van open gaat…..

En dan tot slot, heel veel dank voor al jullie enthousiaste reacties in de vorm van donaties, weblog reacties, mailtjes, smsjes, wapjes, skype berichten enz enz. Ik heb enorm van deze leerzame tijd genoten! En doe het zo weer!

Na gedane arbeid is het goed rusten…. Over Bali vlieg ik naar huis. Mijn taak zit erop hier en in Nederland zal ik nog een aantal afspraken hebben met andere hulporganisaties. Over de vraag hoe wij effectiever kunnen gaan samenwerken, en hoe kunnen wij gebruikmaken van elkaars diensten…..


Het was top! Het was zooo mooi! (oftewel somoi…


Liefs, eveline